Guz przysadki mózgowej | Barbaros

Historia Barbarosa

Barbaros przyjechał na leczenie do naszego Ośrodka z dalekiej Norwegii. Powodem radioterapii był guz przysadki mózgowej, który wywoływał zarówno zaburzenia hormonalne w postaci zespołu Cushinga, jak i zaburzenia neurologiczne w postaci upośledzenia wzroku.

Po definitywnym protokole radioterapii uzyskaliśmy całkowitą remisję guza w obrazie MRI oraz zahamowanie zaburzeń hormonalnych i neurologicznych. Przy całkowitej remisji rokowanie u Barbarosa jest bardzo dobre, a ryzyko nawrotu choroby – niewielkie. Mocno trzymamy za niego kciuki!

Obrazy MRI przed rozpoczęciem definitywnego protokołu radioterapii guza przysadki oraz 3 i 11 miesięcy po zakończeniu leczenia:

Guz przysadki mózgowej u psa – co warto wiedzieć

Guzy przysadki to głównie łagodne zmiany rozrostowe – najczęściej gruczolaki wydzielające ACTH; rzadziej obserwuje się zmiany złośliwe (carcinoma). Nadmiar ACTH prowadzi do zespołu Cushinga (nadczynności kory nadnerczy), a duży guz, uciskając okoliczne struktury mózgu, może wywoływać zaburzenia neurologiczne.

Objawy

Typowe objawy zespołu Cushinga to wzmożone pragnienie i oddawanie moczu, zwiększony apetyt, powiększenie obwodu brzucha oraz zmiany skórne i utrata sierści. Objawy neurologiczne – np. apatia, zmiany zachowania, chodzenie w kółko czy, jak u Barbarosa, zaburzenia wzroku – świadczą zwykle o większym guzie.

Diagnostyka i leczenie

Rozpoznanie opiera się na badaniach hormonalnych i obrazowaniu głowy (MRI lub TK). W przypadku definitywnych protokołów radioterapii guzów przysadki uzyskuje się mediany przeżycia wynoszące około 12–36 miesięcy. U większości pacjentów w wyniku leczenia ustępują zaburzenia neurologiczne, natomiast długotrwałe ustąpienie zaburzeń hormonalnych związanych z nadmiernym wydzielaniem ACTH obserwuje się u około 30% pacjentów [Kent i wsp., 2025].