Glejak mózgu | Borys

Historia Borysa

Borys, 10-letni buldog francuski, zachorował na nowotwór typowy dla swojej rasy – glejaka mózgu. Predyspozycję do tego nowotworu mają psy ras brachycefalicznych (krótkogłowych).

Glejaki rosną wewnątrzosiowo, czyli w obrębie tkanki mózgu – dlatego zwykle nie da się ich bezpiecznie usunąć chirurgicznie, a metodą leczenia z wyboru jest radioterapia. Po zakończeniu protokołu radioterapii można dodatkowo wdrożyć chemioterapię adjuwantową z wykorzystaniem lomustyny lub temozolomidu. W taki właśnie sposób leczony był Borys.

Poniższe filmy pokazują stan kliniczny Borysa przed leczeniem, w trakcie radioterapii oraz po jej zakończeniu.

Glejak mózgu u psa – co warto wiedzieć

Glejaki to pierwotne nowotwory mózgu wywodzące się z komórek glejowych. Najczęściej chorują psy ras brachycefalicznych, m.in. buldogi francuskie i angielskie, boksery oraz boston teriery.

Objawy

Objawy zależą od umiejscowienia guza. Najczęściej są to napady drgawek pojawiające się po raz pierwszy u dorosłego psa, zmiany zachowania, chodzenie w kółko, zaburzenia równowagi lub widzenia.

Diagnostyka

Podstawą rozpoznania jest rezonans magnetyczny (MRI) głowy. Biopsję mózgu wykonuje się rzadko, dlatego rozpoznanie glejaka u psa stawia się zwykle na podstawie charakterystycznego obrazu MRI.

Leczenie

Ze względu na wewnątrzosiowy charakter wzrostu guza radioterapia stanowi leczenie z wyboru. Mediany przeżycia psów poddanych radioterapii wynoszą 7–24 miesiące w przypadku protokołu definitywnego i 9–16 miesięcy w przypadku protokołu paliatywnego [Rohrer i wsp., 2022]. Dołączenie chemioterapii adjuwantowej z lomustyną po zakończeniu radioterapii definitywnej wydłuża przeżycie – mediana wyniosła 658 dni wobec 230 dni po samej radioterapii [Moirano i wsp., 2020].