Elektrochemioterapia (ECT) to metoda miejscowego leczenia guzów, która łączy podanie leku przeciwnowotworowego z krótkimi impulsami elektrycznymi. Pozwala skutecznie leczyć zmiany w miejscach, w których rozległa operacja byłaby trudna lub okaleczająca.
Jak działa elektrochemioterapia?
Lek przeciwnowotworowy (najczęściej bleomycyna lub cisplatyna) podaje się dożylnie albo bezpośrednio do guza. Następnie za pomocą elektrod przykłada się do zmiany serię krótkich impulsów elektrycznych. Impulsy czasowo zwiększają przepuszczalność błon komórkowych (tzw. elektroporacja), dzięki czemu lek wnika do komórek nowotworowych w znacznie większej ilości. W efekcie niewielka dawka leku działa bardzo silnie – ale tylko w obszarze, na który zadziałało pole elektryczne.
Kiedy stosuje się elektrochemioterapię?
- guzy skóry i tkanki podskórnej – np. guzy komórek tucznych, rak płaskonabłonkowy, mięsaki tkanek miękkich,
- guzy jamy ustnej i błon śluzowych,
- zmiany w miejscach trudnych do operacji – na głowie, kończynach, w okolicy odbytu,
- leczenie uzupełniające blizny po operacji, gdy margines zdrowych tkanek był zbyt wąski,
- leczenie paliatywne krwawiących lub owrzodzonych guzów.
Elektrochemioterapia nie zastępuje leczenia ogólnoustrojowego – przy rozsianej chorobie lub bardzo dużych, głęboko położonych guzach wybiera się inne metody, np. chemioterapię lub radioterapię.
Jak przebiega zabieg?
Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym i trwa zwykle kilkanaście–kilkadziesiąt minut. W kolejnych dniach w miejscu guza może pojawić się obrzęk, a następnie strup – to oznaka obumierania tkanki nowotworowej, po której rana stopniowo się goi. Często wystarcza jedna sesja; w razie potrzeby zabieg powtarza się po kilku tygodniach.