Guz Wilmsa / Nefroblastoma | Ciri

Historia Ciri

Guz Wilmsa, nazywany również nefroblastomą, stanowi złośliwy nowotwór nerki wieku szczenięcego, powstający z embrionalnych pozostałości niedojrzałej nerki. Pierwotne nowotwory nerek są niezwykle rzadko rozpoznawane u psów, a z racji wysokich cech złośliwości niezdiagnozowane stanowią bardzo duże zagrożenie dla życia.

Taką sytuację odzwierciedla przypadek Ciri, która trafiła do Kliniki z powodu niepozornej biegunki w wieku 3 miesięcy. W czasie rutynowego badania klinicznego okazało się, że jedna z nerek jest objęta procesem nowotworowym. Kilka dni później Ciri przeszła zabieg nefrektomii. Po potwierdzeniu podejrzeń dotyczących guza Wilmsa, na podstawie badań histopatologicznych, leczenie Ciri zostało uzupełnione o chemioterapię. Stosowanie chemioterapii u szczeniąt i młodych psów zawsze stanowi duże wyzwanie, jednak ze względu na wysoką złośliwość opisywanego nowotworu, konieczne było uzupełnienie leczenia Ciri terapią adjuwantową opartą o Winkrystynę.

Obecnie mija rok od zakończenia leczenia Ciri – pacjentka czuje się bardzo dobrze, w diagnostyce obrazowej nie znajdujemy cech przerzutów.

Guz Wilmsa u psa – co warto wiedzieć

Nefroblastoma to rzadki nowotwór, który w odróżnieniu od większości nowotworów dotyczy zwykle młodych zwierząt. Oprócz postaci nerkowej opisuje się u młodych psów także nefroblastomę rozwijającą się w obrębie rdzenia kręgowego, która objawia się zaburzeniami chodu i niedowładem kończyn miednicznych.

Objawy

Postać nerkowa długo bywa bezobjawowa. Mogą pojawić się: powiększenie obwodu brzucha lub wyczuwalny guz, krew w moczu, chudnięcie, osłabienie lub – jak u Ciri – mało charakterystyczne objawy, przy których guz zostaje wykryty przypadkiem w trakcie badania. To dobry przykład tego, jak ważne jest dokładne badanie kliniczne także u bardzo młodych pacjentów.

Diagnostyka i leczenie

Rozpoznanie opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa, RTG klatki piersiowej w poszukiwaniu przerzutów) oraz badaniu histopatologicznym. Przed usunięciem nerki ocenia się wydolność drugiej nerki – badaniami krwi i moczu.

Leczenie polega na usunięciu chorej nerki (nefrektomii), które ze względu na wysoką złośliwość nowotworu uzupełnia się chemioterapią. Po zakończeniu leczenia pacjent wymaga regularnych badań kontrolnych.